ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار.

گیل یار

صبحانه

 

از خواب کی ویریشتم می کمر خیلی درد کودی. ایپچه نرمش بوکودم مطابق دستوری کی فیزیوتراپ فادابو.

دیمه کی بوشستم بوشوم آشپزخانه، بیدم می زنانه، ناشتایی مفصلی حاضره کوده. دِ پنیر، دِ خیر باشد مغزگردو، هو اغوزمغز پدربابایی، دِ سبزی خوردن، مرغانه، تازه نان. خلاصه به تمام و کمال مایه بنابو.

بینیشتیم دوتایی حیسابی صیحانه بخوردیم.

تا باموم بگم تی دس درد نکنه، بوگفت:

ائو، چی حرفی ایسه تو زنی، می وظیفه یه!

تا باموم بگم اختیار داری خانم جان، بوگفت:

ویریز! تی شکم کی سیرا بوسته خدایه شکر! ویریز بیشیم بازار ایپچه خرت وخشال فیگیریم تا عید نامو، تا گران ترَ نُبو!

فقط آجیل و گوشت و مرغ. کفش و لباس تی پیشکش!

….

ویریشتم. چی ویریشتنی، ستونَ فقرات می شین تیر بکشه.

 

برگردان:

از خواب که پاشدم کمرم خیلی درد می کرد. کمی نرمش کردم مطابق دستوری که فیزیوتراپ داده بود. صورتم را شستم و به آشپزخانه رفتم، دیدم زنم ناشتایی مفصلی حاضر کرده. پنیر و خیر باشد گردو، سبزی خوردن، تخم مرغ و نان تازه. خلاصه تمام و کمال، مایه گذاشته بود. نشستیم و دو نفری حسابی صبحانه خوردیم.

تا خواستم بگویم دستت درد نکنه، گفت:

اوه، این چه حرفی یه، وظیفه مه!

تا خواستم بگویم اختیار داری خانم، گفت:

پاشو! شکمت که سیر شده خدارو شکر! پاشو بریم بازار کمی آت و آشغال بخریم تا عید نیومده. تا گرون نشده. فقط آجیل و گوشت و مرغ. کفش و لباس پیشکشت!

….

پاشدم، چه پاشدنی، ستون فقراتم تیر کشید.

 

 


--------------------------------------------------

مطالب مرتبط :

صبحانه

مهربانی گرافی

پیاده رو/ یک داستان کوتاهِ کوتاه

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

گیل قصه

گیله قصه

روزهای زوج ساعت ۲۳:۳۰قصه صوتی گیلکی پخش کونیم. گیله قصه یا شیمه دوستانا معرفی بوکونید
دوشنبه هر هفته ساعت ۹ شب زاکان قصه

آپلیکیشن گیله قصه

 

 

چه کسی آنلاین است؟

ما 57 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم