ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار.

گیل یار

داستان کوتاهِ کوتاه(مینیمال)

ایتا خشکه شاخه، تک دکفته تَرَه شاخانه میان. چنار دار، خو تکلیفه نانه. شایدم پارساله یاد آوره کی هَه شاخه، چی خُرّم و سرسبز بو و هسا اونه چشمَ جه پرپر کرا بِه.


 

تازه ولگانه مرا اونه خُب واپوشانه. اینگاری خو بمرده زاکه کشه گیفته. اگر بتانسته بی چی چی نِه نَا دوخادی کی بایید هَه شاخه سرم بازی بوکونید. هنی امید داره خشکه شاخه، زپه بزنه.

 

برگردان:

شاخه ای خشک، تک افتاده بین شاخه های جوان. درخت چنار، تکلیفش را نمی داند. شاید سال پیش را بیاد می آورد که این شاخه، چه سرسبز و خرّم بود و حالا جلوی چشمش دارد پرپر می شود. با برگ های تازه، آن را در برگرفته. انگار بچه ی مرده اش را بغل کرده. اگر می توانست گنجشگ ها را صدا می کرد که بیایند و روی این شاخه هم بازی کنند. هنوز امیدوار است  روی شاخه ی خشک، جوانه بروید.

 


------------------------------------------------

مطالب مرتبط :

صبحانه

خانم

پیاده رو/ یک داستان کوتاهِ کوتاه

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

گیل قصه

گیله قصه

روزهای زوج ساعت ۲۳:۳۰قصه صوتی گیلکی پخش کونیم. گیله قصه یا شیمه دوستانا معرفی بوکونید
دوشنبه هر هفته ساعت ۹ شب زاکان قصه

آپلیکیشن گیله قصه

 

 

چه کسی آنلاین است؟

ما 34 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم