ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار.

گیل یار

گیله مرد زاک و زوکیم

 

گیله مَـــــرد تِـــــه زینــدیگـانـی ، پئیزه

دِ کـَـــرا  تِــــه ایشکـَره خاش ، جیـویزه

آسَه مـــان ،  وارَش ِ بـــــدبختــی واره

کـَــرا  بـــدبختی یــا ،  تِـــه سر دیمیزه

تَــرَ سختـی یـان ِ وینجی دوچــوکست

غم  ِ خرمگز تِـــــه ور ، بــــه ویــــز ویزه

های کفی های ویریزی، غورصه نوخور

چره جه غورصه تِه دیل ، به جیز جیزه؟

گیله مَــــــردِ زاک و زوکیم ، تـــو بــدان

گیله مَــــرد بــــه گیل کفِــه ، باز ویریزه

« کاس آقا » قــــوربان تِـــه شعر بَشَم

یـــا ایتــــا جوالدوجه یــا چـــوملیــــزه !

 

واگردان فارسی :

 

گیله مرد ، زندگی تو پائیز است

دیگر استخوان های نازک تو دارند از هم جدا می شوند

آسمان ، باران بدبختی می بارد

دارد بدبختی را بر سر تو می ...اشد .

سقز ِ سختی ها بر تو چسبیده اند

خرمگس اندوه در نزد تو ، وز وز می کند

هی می افتی و هی برمی خیزی ، غم مخور

چرا از غصه دل ات سوزان است ؟

تو بدان که فرزند و زاده ی گیله مردیم

گیله مرد به گل می افتد ، باز برمی خیزد

« کاس آقا » فدای شعر تو شوم

یا سوزن جوال دوزی است یا نیشگون است !

 

---------------------------------------

مطالب مرتبط :

خَمَس

شربت سولفه - داستان

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

چه کسی آنلاین است؟

ما 33 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم