ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار.

گیل یار

امیر هوشنگ ابتهاج متولد ۶ اسفند ۱۳۰۶ رشت ، متخلص به ، ه. ا. سایه .

پژوک

 

دل شکسته ی ما همچو اینه پک است
 بهای درنشود گم اگرچه در خک است


 ز چک پیرهن یوسف آشکارا شد
 که دست و دیده ی پکیزه دامنان پک است


 نگر که نقش سپید و سیه رهت نزند
 که این دو اسبه ی ایام سخت چالک است


 قصور عقل کجا و قیاس قامت عشق
 تو هرقبا که بدوزی به قدر ادرک است


سحر به باغ درآ کز زبان بلبل مست
 بگویمت که گریبان گل چراچک است


 رواست گر بگشاید هزار چشمه ی اشک
 چنین که داس تو بر شاخه های این تک است


 ز دوست آنچه کشیدم سزای دشمن بود
 فغان ز دوست که در دشمنی چه بی بک است


 صفای چشمه ی روشن نگاه دار ای دل
 اگر چه از همه سو تند باد خاشک است


صدای توست که بر می زند ز سینه ی من
 کجایی ای که جهان از تو پر ز پژوک است


 غروب و گوشه ی زندان و بانگ مرغ غریب
بنال سایه که هنگام شعر غمنک است


 دل حزینم ازین ناله ی نهفته گرفت
 بیا که وقت صفیری ز پرده ی رک است

 


--------------------------------------------------------

خون بها

دلی در آتش

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

چه کسی آنلاین است؟

ما 25 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم