ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار.

گیل یار

بخوان پرنده کوچک

 


بیا پرنده ی کوچک! بیا به خانه ی من!
قَدَم به چشم گُذار و نِشین به شانه ی من!

من از گلوی تو صد شعر تازه می گویم
تو نیز از غم من ساز کن ترانه ی من

بخوان پرنده ی کوچک که بُغض آوازت
برای گریه شده بهترین بهانه ی من

من آن جزیره ی متروکه ام که هیچ کسی
به جز تو راه نبرده ست بر کرانه ی من

فقط بیا و کمی در کنار من بنشین
که دیدنِ رُخِ ماهت شد آب و دانه ی من

#محمد_فرخ_طلب_فومنی
از کتاب طره های باد

 

-----------------------------------

زدم بر سیم آخر

تمام عمرمان

خانه به دوش

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

چه کسی آنلاین است؟

ما 18 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم