ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار.

گیل یار

امیر منتظمی؛ اندوه ناتمام


اگر شخصیت‌های داستان‌های امیر منتظمی (1345 ـ 1316) «مردن را به ماندنِ به هر قیمتی» ترجیح می‌دهند و با پذیرش پیشاپیش شکست، انسان را مقهور سرنوشت از پیش تعیین شده می‌پندارند،

اما خسرو گلسرخی در مجموعه نوشته‌ها و شعرهایش چنان قدرتی به انسان می‌بخشد که هیچ نیرویی نمی‌تواند در برابر اراده‌اش برای تغییر سیر تحولات اجتماعی مقاومت کند. این تفاوتِ نگاه در پایان سرنوشت‌شان نیز آشکار است و هر دو همان گونه پذیرای مرگ شدند که می‌اندیشیدند؛ یکی خود را به آتش سپرد و دیگری در باربر جوخه اعدام قرار گرفت.

 

 


 


پدیدآورنده "انوش صالحی"

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید