ساعت فلش

به بهانه همایش داستان های کهن،انسانهای مدرن در گیلان

اگر حتی از تجربه و مشاهدات شخصی درهمین استان کوچک گیلان ما از حضور در هر همایش و هماوردی بخصوص در زمینه فرهنگ  ادبیات و هنربخواهیم منتجی داشته باشیم باید قاطعانه و بی هیچ شکی به آثار مثبت و قابل توجه آن(غیر ازموارد استثنا) اذعان نمود. در واقع همایش های تخصصی با حضور علاقه مندان و حتی کنجکاوان موضوع خاص در برابر سخنان و مطالب مطرح شده اساتید مجرب و آگاه که به ساعتی فشرده حاصل تجارب و مطالعات و دریافت های خود را در باب آن جلسه خاص دردایره نهاده که مستمعین می توانند انرا در ذهن و دفاتر خود سپرده و پس از این حتی آغازی برای پژوهش های آینده اشان باشد.
گاهن مواردی دراین جلسات و بخصوص در پرسش و پاسخ های دوجانبه و یا حتی شنودیک جانبه مطالب و نظریه و یافته هایی از هر سو و بخصوص از سخنور محقق و اهل فن برای شنونده علاقه مند و پی گیر رونمایی میشود که پیش از این یا از آن بی خبر بوده و یا در جهت متضاد با آن فکر می کرده و یا اصلن متوجه خواهد شد که آراهایی دیگری هم می توانسته در باب موضوعات گوناگون وجود داشته باشد. در هر شکل قضیه اغلب هر همایش در همان زمان کوتاه خود برای شرکت کنندگان به تناسب و مقدار اثری خوش فرجام داشته است. لذا نگارنده هیچگاه در فرصتی باقی مانده چه از جهت شخصی و چه به جهت گزارش رسانه ای، این
همایش ها را از دست نداده و گاه به موارد ریز جزئیات برمی خورم که باید بی تعصب نظردریافت های پیش از این خود را بیشتر به چالش بکشم. این موارد در موضوعات و مشخصه های تاریخی کاملن نمودهای عینی داشته است. مثلن ممکن است کسی ادبیات مفاخر گذشته ما را در حد احترام و تقدیس درکتابخانه اش بخواهد اما دراین جلسات با نظرهایی کار شده و تخصصی باور مند گردد که با مطالعه و استفاده ابزاری ،اتفاقن باید که بعنوان اساس و پایه و تراز با علت یابی جهت والاتر نمودن شاهکارهای قدما، از کتابخانه پایین آورده و در عصرمدرن پر سرعت فرای گیگابایتی با کمال افتخارو خضوعیت همچون درسنامه
ای بکار  ببندد.لذا به جد توصیه و پیشنهاد ما بخصوص قشر جوان، شرکت و استفاده از روند فهم تخصصی(پروفشنال) کلاس و کارگاه و بطور ملموس همایش ها و هم آورد های است که به هر علتی بر پا می شود . نمونه حاضر و عینی همایش داستانهای کهن و انسانهای مدرن که شرح اجرای ان در ذیل خواهد امد به کوتاه و فشرده و با تمامی سادگی اثبات می کند که در سده های دورفرهیخته گان گذشته ما با امکانات زمانی چگونه با ادبیات فارسی آثار محتوایی و شکلی بی بدیلی را بی هیچ ادعایی آفریده اند که هنوز از کاربرد و معنی ان ذره ای کاسته نگردیده و به نسبت مقایسه بعد از این همه گذار دوران، از آثار اهالی
ادبی امروز بجز استثناتی فقط شرمندگی برایمان مانده است. مثالها و تطابق ها و بررسی چنین موضوع ادبیات کلاسیک و کهن ما و فوج انتشار مکتوبات معاصر از زبان اهل فن و اهل دانش وتحقیق و سخنور چنین موضوعی تکانه و اثر خود را بر شنونده صادق وبی تعصب و پویا می گذارد و به  نتایج صبح صادق ختم می گرداند.

  بقیه در ادامه مطلب ....

اولین یادداشت برای این مطلب | نمایش لینک این مطلب در سایت شما

از جمع 202 نفری که در گیلان آمادگی خود را برای کاندیداتوری در انتخابات مجلس نهم اعلام کرده‌اند تنها 7 زن حضور دارد؛ آماری به غایت سوال برانگیز و نگران کننده از کاهش حضور زنان در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی.

تاکید بر نگران کننده بودن این موضوع به نگاه و فضای استان گیلان نسبت به فعالیت زنان مربوط می‌شود که مشوقانه و هوادارانه است. یعنی زن گیلانی مانند بعضی از نقاط ایران برای شاغل شدن و کسب مدارج عالیه شغلی و تحصیلی با «نهی» از سوی خانواده و عرف حاکم بر منطقه مواجه نیست. 

در این نقطه از ایران معمولا زنان نقشی انکار ناپذیر در مدیریت و اقتصاد خانواده دارند. بافت کشاورزی و انجام بخش زیادی از فعالیت‌های این حوزه زنان گیلانی حتا کم سواد‌ترینشان را با مقوله‌ای به نام مدیریت در سطح خرد آشنا کرده است.

آمار زنان دارای تحصیلات عالیه هم موید این نکته است که گیلان یکی از استان‌های دارای بیشترین جوان فارغ التحصیل دانشگاهی است که این رقم شامل زنان این دیار هم می‌شود.

اما نرخ بیکاری زنان گیلانی رقم قابل توجه بیش از 30 درصد را شامل می‌شود که احتمال زیاد این رقم با احتساب اشتغال فصلی تعداد زیادی از بانوان استان در مشاغل کشاورزی اعلام شده است.چون ظرفیت‌های استان در ارتباط با اشتغالزایی روشن است و نرخ دو رقمی بیکاری مردان در شهرها و روستاها نشاندهنده وضعیت نامناسب حاکم بر گیلان است.

آیا توضیحات برشمرده را باید به عدم استقبال زنان گیلانی از کاندیداتوری انتخابات مجلس مربوط دانست؟ می‌توان گفت که وقتی نرخ بیکاری زنان بالا باشد طبیعتا فرصتی برای طی مدارج بالای مدیریتی و کسب تجربه و آزمون و خطا به وجود نمی‌آید.

این موضوع به تنهایی در این کاهش استقبال نقش دارد و زنان گیلانی صرفا به دلیل کمبود تجربه مدیریتی حاضر نیستند خود را برای ورود به مجلس در معرض انتخاب قرار دهند؟

می‌توان از فرایند فرسایشی و غالبا نادرستی که در غیاب احزاب برای ورود نمایندگان به مجلس وجود دارد را در این بی رغبتی موثر دید.رویه‌ای که شایسته‌سالاری، تحصیلات، و تخصص را به حاشیه هزینه‌های کلان و دیدارهای رودرو کاندیداها در قهوه‌خانه‌ها، حضور در عزا و عروسی رانده است.

 به نظر می‌رسد با وجود تفاوت‌های زیاد فرهنگی و‌ نگاه غالبا مثبت به فعالیت اجتماعی زنان در گیلان زمینه‌های منفی و بازدارنده تاریخی و ملی به این نقطه از کشور هم نفوذ فراوان دارد.

نگاهی که ظاهرا موافق حضور زنان در اجتماع است اما فعالیت آنها را نهایتا تا سطوح میانی تاب می‌آورد و «مدیریت» ارشد و کلان را اصولا امری مردانه به حساب می‌آورند.

هر چند ادعا این است که دولت در صدد افزایش به کارگیری نیروهای مجرب زن در عرصه‌های مدیریتی است اما عملا شاهد ادامه رویه‌ای هستیم که در سالیان اخیر تبلیغ و ترویج شده است؛ زنان باید «کانون خانواده» را گرم کنند.

یادداشت ها (2) | نمایش لینک این مطلب در سایت شما

زن گيفتنه هوس بمِه سرا بزأ ، دوس داشتمه ايتا زنی يا بيگيرم كي اونه خانواده وضع مالي ، جه مِه خانواده جأ  بيجيرتر ببه . تا خودم بتانم ايتا زينديگي يه بياتری اونه ره  تايه بيدينم . مِه مار ايتا اَجور دوخترا ، مِه ره دووَجين بوكود . نانم اَ خبرجه كويا بمِه رئيسه گوش فارسا، كی مرَ داوَت بوكود به ناهار، تا ايپچه مرَ نصی يات بوكنه . مِه رئيسه ايسمه عاصم ، اَمان كارمندان اونا دوخانيم عاصم جورافی ! سره ساعت بوشام رستوران، رئيس تا مرَ بيدأ بوگوفت : چُن خورمه جوانه تا ايسی، نجيب وسربيجيری ،  خَيَمه ، تَرَ چنتا كلمه نصی يات بوكُنم . بادَن بوگوفت : نَوادا، تِه سرا بزنه، زنه ره ايتا وضع بياتَر چاكنی ! و ايدامه بدا : اگه مِه حرفا گوش نوكودی، مِه مانستن بدبختا بی ! هاتو كي من بدبختا بؤستامه مرَ دوخانيدعاصم جورافی
واوُرسئم : جناب رئيس، چره شمه ناما دوخانيدعاصم جورافی ؟ جواب بدأ : چُن مِه بدبختی جه ئی جوفت جوراف شوروع ببوست، بادَن خؤ زينديگی داستانا مِه ره  تاريف بوكود:
وختی خاستمه زن بيگيرم ، مِه اَمرَ بوگوفتم ، با دوختری يا جه ايتا طبقه يه بيجير بيگيرم ، كی مِه داشتن و ناشتنه اَمرَ بسازه ، كي خاسته يانه زيادی نداره . هَنه واستی ايتا دوختره 21ساله يا كي اونه ايسم صباحت بؤ اينتخاب بوكودم . جاهازيه ناشته ، اَنی پئر ايتا كارمنده ساده بؤ . دوختره هرچن بَر و رويه حيسابی ناشته ، ولی من مِه اينتخابه جأ راضی بؤم . صباحت زنه زينديگی بؤ . من اونا گوفتم بيشيم رستوران ؟ گوفته : نه ، چره آمه پولا خرج بوكنيم . گوفتمه : صباحت جان ، تِه ره ليباس بيهينم؟ گوفته مگرآدمه شخصيت به ليباسه ؟ تا ئي روز، اَني ره  ئي جوفت خوشگله جوراف بيهم .دو ما بوگوذشت ، اما مِه زن خؤ تازه جورافا دونكود ، ئي روز بوگفتم : بلا مه سر ، چره ته تازه جورافا دونكني ؟ خجالته اَمرَ جواب بدأ : آخر اَ جورافان مِه كُئنه كفشه اَمرَ جور نايه ! بزور اَنا ببوردم بازار ، ئي جوفت تازه كفش اَني ره بيهم . فردايي كي خاستيم بيشيم مئماني ، بازم خؤ كفش و جورافا دونكود ، اَنا بوگوفتم : چره تِه كفش و جورافا صونداقه مئن تاودائي دونكني ؟ بوگوفت : آخر مِه ليباسان با مِه كفش و جوراف جور درنائيد. هون روز ئي دس تازه ليباس اَني ره بيهم . اما مِه زن بازم دونكود ، واوُرسام چره دونكني ؟ بوگوفت : اَن ليباسان مِه كُئنه بولوزه  اَمرَجور درنائيد.بوشام دونه خوشگله بولوزم بيهم . اَي دفا دِ روسري خاسته روسري يم بيهم . دِ هچي كم و كَسَر ناشته . اما اَن تازه اول كاربؤ . چُن اَنه جورافان كئنه يا بؤسته ، اَنه پراهان جه مُدبكفته ! جه اول شوروع بوكودم به هيئن كم و كسريانه خانم ! تا  ئي روز بيدام خو اَخمانا جولو باورده، خؤ اَبرويانا  ديچا داره، واوُرسام : ترَ چيسه ؟ بوگوفت : مِه مويان ، مِه ليباسه اَمرَ جور ني ئيد. قرار ببوست هفته ای ئی بار بشه آرايشگا، ئی مودت بوگوذشت ، بيدام صباحت بازم فيكركوداندره . مرَ بوگوفت خانه اثاثان دِ قديمی ببوسته، آمه اَمرَ جور نايه، خانه اثاثانا عوضا كودان ساده نوبو، ولي مِه زناكِه خاطره  واسي عوضا كودم . موبل و پرده يه و ناهار خوري ميز و همَچي عوضا بؤست . صباحت خؤ پئره خانه ايتا راديو رنگا نيدابؤ ، اما مِه خانه دورون تيلوزيون تامشا كوداندابو.  ئي مودت بوگوذشت ، بادَن جه قديمي بؤستنه خانه و محله كثيفي بوگوفت .ايتا آپارتمانه  شيك ، ايتا خييابانانه بوجوره شهره مئن، بيهم . اما اَي دفا  اثاثه ئن، آپارتمانه اَمرَ جور نوبو ! دوواره  اثاثيه ئنه عوضا كودم . دوسه ما بوگوذشت، باز بيدام صباحت اخم بوكوده داره، واوُرسام : دِ چره اَخما كوده داري ؟ اَنا رو ناموئي مرَ بيگه ، بأزين ئي جورائي مرَ بفاماني كي ماشين خَيه ! .اَرا ، اورا قرض و قوله بوكودم ، خانمه ره ماشين بيهم . هسا دِ با اون دوختري كي ئي روز مِه ديل بخا بؤ ، نَشاسته، ئي كلمه گب زئن . جه همه تا خوشگلان ، ويشتر خوشگل بؤ.اَني كار ببوستابؤ استخر و سينما و آرايشگا و پارتي !  خؤ پئره خانه كي ايسابؤ ، ايتا توكّه آو گير ناورده بوخوره ، مِه خانه مئن ويسكي واخورده . دائمده يم،خؤ لبه جير گوفته : آدم وَستی ، همه چيزه اون با هم جور ببه ! اول اولان ، من اونه گبانه مانی يا نفامستمه ، چُن ، هچی كم و كَسَر ناشته.خانه، زينديگی ، اثاث، باخی  چيزانا داشته . اما بادَن بفامستم تننا چيزي كه صباحت خانَمه زينديگي مئن كُئنه يا بؤسته با باخي چيزان جور در نايه خودم ايسَم ! ناچاري اَنا طلاقا دام ، خانه و ماشين و اثاث و هر چيزانا كي داشتمه خؤ اَمرَ ببورد. فَقَد مِه ره بمانست ، هَن لَقبه عاصم جورافی ! . ئي جوفت جوراف باعيث ببوست كی مِه همَچی بَهم بوخوره كاش مِه دس بشكستبه ، اَنِه ره جوراف فانگيفتابم !
     
                                       واگرداننده : كاس آقا

یادداشت ها (2) | نمایش لینک این مطلب در سایت شما